zaterdag 31 december 2011

Op de valreep de allerlaatste update van 2011.....ben echt goet bezig ;)

FF snel een laatste update op deze fietsblog.
Hoor jullie al denken : fietsblog ? Er is toch ook van alles over andere zaken vermeld ?
Yep, klopt helemaal, maar moet fietsen en klussen eigenlijk gescheiden houden.
Daarom heb ik nog ff snel een nieuw blog aangemaakt : http://vanhorrorhuistotdroomthuis.blogspot.com/  :p
Op dit blog zal ik het e.e.a. bijwerken over het klussen aan mijn horrorhuisje.
N.B. Ben net gestart, hoop deze volgend jaar verder bij te werken :)

Over tot de orde van de dag :

Update fietsblog 2011 :

Wat valt er eigenlijk nog te vertellen over het fietsen ?
Eigenlijk helemaal niets !
Sinds augustus niet meer op de racefiets of mtb gezeten.
Knie wilde gewoon niet meer :s
Jammer, maar niets aan te doen......
Had de mogelijkheid om de kijkoperatie naar voren halen, maar wilde ik niet vanwege het horrorhuisje.


Dan zal ik maar iets meer over de kijkoperatie vertellen....op de dag dat ik geopereerd zou worden kwam ik een fietsmaatje van GWC De Adelaar in het ziekenhuis tegen.....in een rolstoel....

Deze man heeft dit jaar alle pech van de wereld gehad. Ergens in mei is ie tijdens een clubrit onderuit gegaan en is waarschijnlijk met zijn bovenlichaam op zijn fiets gevallen. Zelf wist ie het niet meer, maar gezien de 7 (!) gebroken ribben en 7 (!) andere botbreuken in o.a. schouder en heup moet het haast wel zo zijn geweest, anders lig je niet zo in elkaar na een op zich lullig valpartijtje. Na maanden revalideren kon ie eindelijk weer voorzichtig fietsen. Ging op zich ook goed. Gaat ie naar zijn ouders toe en glijdt uit over een gladde vloer. Beetje last van zijn knie, maar vooralsnog niets aan de hand. Aangezien de knie een beetje dikker werd en het wel een beetje begon te kloppen, besloot ie voor de zekerheid toch maar langs het ziekenhuis te gaan. Daar aangekomen kwam ie bijna zijn auto niet meer uit. Naar de EHBO gestrompeld en wat bleek ? Had ie weer een breuk.....deze keer was zijn knie ingedeukt. Ze hebben er van onderen een gat ingeboord, gebroken stukje m.b.v. een vulmiddel (soort purschuim) weer op zijn gedrukt en met een schroef weer vastgezet.  Al met al heeft ie dit jaar zo'n 3 maanden in het ziekenhuis gelegen.......kom ik aan met een dagopname voor mijn lullige kijkoperatietje ;)

De kijkoperatie :

Bij deze een paar actiefoto's uit het ziekenhuis.

De stoere vent....                             Nog steeds een stoere vent.......     En de watjesmetamorfose....

 

Na drie dagen mocht ik me ontmummificeren en voor het eerst naar de gehavende knie kijken :



   

Zoals jullie eerder hebben kunnen lezen, was de kijkoperatie goed verlopen. Echt geen centje pijn gehad.
Het enige wat ik voelde was het trekken van de hechtingen tijdens het buigen van de knie.
Na 10 dagen weer terug naar het ziekenhuis om de hechtingen te laten verwijderen en van de chirurg te horen wat hij uiteindelijk allemaal heeft uitgevreten tijdens mijn diepe winterslaapje ;)
Hij heeft de knie schoongemaakt en daarbij de meniscus en het bot weer een beetje bijgeschaafd, zodat ik het gewricht na verloop van tijd weer een beetje soepel en vooral pijnvrij zou kunnen bewegen.

10 dagen na de operatie ging ik weer voorzichtig aan het werk. Een paar honder meter lopen ging op zich probleemloos, traplopen en autorijden daarentegen was weer een stuk gevoeliger. Was maar wat blij met de cruisecontrol in mijn dienstautootje. Tijdens het instappen gleed ik een beetje weg en kwam nogal hardhandig met mijn ribbenkastje op de auto terecht. Deed voor de verandering weer eens hartstikke pijn. Voor de zekerheid weer naar het ziekenhuis. De dienstdoende arts dacht zelf aan een gebroken en gekeusde rib. Er zijn deze keer geen foto's gemaakt, maar heb alleen pijnstillers mee gekregen. Gezien de herkenbare pijn na eerdere fietsvalpartijen, verwachtte ik dit ook wel. Moest voornamelijk oppassen met lachen, hoesten en draaien in mijn slaap. Werd dan steeds wakker van de pijn......wat een sukkeltje hè ? :p

Dat is nu zo'n 7 weken geleden gebeurd en het gaat alweer veel beter. Vrijwel pijnloos, al voel ik het wel als ik verkeerd lig.


Heb vandaag voor het eerst een afvalweddenschap verloren. Na zo'n 4,5 maanden niet gesport te hebben groeide ik zoals altijd langzaam maar zeker weer dicht met een gewicht van 94,5 kg als voorlopig hoogtepunt, of dieptepunt, net hoe je het wil zien. Zo zonde gezien mijn Aartdonislichaam van ca 82,5 kg in Bédoin :s Aan de andere kant toch nog steeds zo'n 2 kg lichter mijn maximale gewicht van 96,3 kg dit jaar, dat dan weer wel  ;)
Had afgesproken dat ik vandaag 90 kg zou wegen, maar ben slechts afgevallen tot 90,7 kg.....maar ja, zonder te sporten kan ik toch spreken van een uitstekend gewicht, toch bijna 5 kg lichter dan in januari :p
Ben blij dat ik waarschijnlijk volgende week weer begin met mtb-en om weer aan de conditie en de afvalrace te werken.

Dit was mijn laatste bericht van 2011. Rest mij niets anders dan jullie allemaal een gezond en sportief 2012 toe te wensen. LATERZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ

Oja, voor de geïnteresseerden :

RACEFIETS : 


Teller:50 Activiteiten
Afstand:5,227,93 km
Tijd:171:35:17 u:m:s
Hoogte winst:19.572 m
Gem. snelheid:31,5 km/u
Gem. HS:133 bpm
Gem. loopcadans:--
Gem. fietscadans:80 rpm
Calorieën:90.149 C


MTB :


Teller:6 Activiteiten
Afstand:203,61 km
Tijd:13:19:52 u:m:s
Hoogte winst:1.157 m
Gem. snelheid:15,3 km/u
Gem. HS:150 bpm
Gem. loopcadans:--
Gem. fietscadans:79 rpm
Calorieën:5.818 C

TOTAAL RACEFIETS + MTB :



Teller:56 Activiteiten
Afstand:5431.54 km
Tijd:184:55:09 u:m:s
Hoogte winst:20,913 m
Gem. snelheid:31,5 km/u + 15,3 km/u *)  
Gem. HS:133 bpm + 150 bpm *)
Gem. loopcadans:--
Gem. fietscadans:80 rpm + 79 rpm *)
Calorieën:95.967 C



*) Weet ik veel hoe je dat moet berekenen ;) Heb er ook nog 'normaal' fietswerk tussen zitten....



zaterdag 22 oktober 2011

Update blog na 7 weken en 2 dagen.....ben goed bezig ;)

Na het laatste bericht op mijn blog had ik me voorgenomen om weer volop te schrijven.
Het is iets anders gelopen, want ik had besloten meer in mijn huis te werken en minder te schrijven......dat is dan wel weer heel goed gelukt ;)

Eerst maar weer een update over het fietsen. Sinds het vorige bericht heb ik niet meer op de racefiets gefietst. Aanzetten was te pijnlijk voor de knie.
Kleine stukjes (Hilversum Zuid - Hilversum Noord) met de gewone fiets waren wel te doen. Zelfs een rondje Loosdrecht (totaal zo'n 45 km)  met Angèle ging goed, want hoefde niet steeds ktachtig aan te zetten en kan lekker relaxed blijven fietsen.
Alleen kregen we beiden last van onze kont, want is al een hele tijd geleden dat we zo'n afstad hadden gefietst ;)

Update over de verbouwing :
In de tussentijd heb ik de nieuwe trap naar de zolder geplaatst. Één tip voor doe-het-zelvers.....laat dit door een trappenmaker uitvoeren. Wat een enorm gekloot om die trap er goed in te krijgen. Is uiteindelijk wel gelukt, treden vrijwel allemaal waterpas, maar de twee staanders niet helemaal......gelukkig heb ik wat hulp van mijn timmerneef en hij heeft mijn gestuntel vakkundig weggewerkt.

Ik heb een nieuwe meterkast laten plaatsen, maar deze is nog lang niet af, omdat er nog veel bedradingen aangesloten moeten worden. En daar helpt Steven me heel goed mee, scheelt mij een hoop werk.
De twee slaapkamers hebben nu gewitte wanden en plafonds en de raamkozijnen zijn geschilderd in dezelfde kleur als de badmeubels op die kamers. Laminaat en vloerplinten voor de eerste verdieping kunnen pas gelegd worden als de nokverhoging is geplaatst. Deze wordt op 23 en 24 november geplaatst.

Ook is de houten vloer uit de badkamer verwijderd, zijn er lewisplaten en vloerverwarming gelegd en de betonvloer gestort. De laatste de avond voor de kijkoperatie aan mijn rechterknie.
Steven en ik hebben behoorlijk door moeten werken om dit te realiseren, maar moest gewoon af. Kan nu mooi drogen en als de knie het weer een beetje toelaat maken we het plafond er in en gaan we de badkamer betegelen, hangend toilet en badmeubel, stoomdouche en -bad plaatsen. Mijn vingers jeuken om hier aan te beginnen !

Op http://www.mijnalbum.nl/Album-8U7YJBTG vinden jullie een aantal foto's van de verbouwing.

Laatste update knieklachten :
Gistermorgen om 08:00 uur gemeld in het ziekenhuis, prikje tegen trombose gekregen en wachten op de operatie. Omstreeks 09:05 uur werd ik de gang opgereden, werd het bed aan een afstandbediend karretje gehangen en scheurden we naar de operatieruimte.
Omstreeks 09:10 uur werd ik de operatieruimte binnengereden, waar een infuus werd aangebracht. Heb nog met de anesthesist gesproken over de eerdere langzaamwerkende plaatselijke verdovingen bij mij (o.a. bij wortelkanaalbehandeling, vasectomie en armoperatie) en dat niet alles verdoofd was tijdens die ingrepen, wat best wel pijnlijk was. De beste man had hier maar één antwoord op : wij winnen altijd en je voelt helemaal niets.....nou, ik was er niet helemaal zeker van en heel benieuwd hoe het af zou lopen en vooral wie het winnende punt zou scoren.
Daarna naar de operatiekamer gebracht en mocht ik op de operatietafel kruipen.
Na de vragen over mijn naam, geboortedatum en te opereren knie op sublieme wijze foutloos beantwoord te hebben en een fantastische 100% score behaald te hebben, kwam de vriendelijke anesthesist mij wat slaapmiddel toedienen en een lekkere slaap toewensen.
Had het gisteravond met Steven over gehad hoe het zou zijn en kijken hoelang ik er tegen kon vechten....bleek dus kansloze missie, want na een paar seconden begon de kamer al te draaien en ik werd omstreeks 10:15 uur weer wakker in de uitslaapkamer, waarmee de anesthesist een uitstekend punt gescoorde en de zielige loser met een schamele 0 punten werd afgescheept :p
Na enige tijd in de uitslaapkamer doorgebracht te hebben werd ik omstreeks 11:00 uur weer naar mijn kamer gereden alwaar ik rustig bij kon komen.
Angèle was in de tussentijd gebeld en omstreeks 13:00 uur mocht ze me ophalen.
Moest alleen nog geplast te hebben voordat ik weg mocht. Uiteraart zou ik dat wel eveentjes doen. In het toilet aangekomen ben ik maar op de wc gaan zitten, want voelde me ineens heel beroerd worden. Met de onderbroek op mijn enkels kon ik me dankzij de twee beugels voor minder valide mensen redelijk in evenwicht houden. Het zweet gutste van mij lichaampje en wist dat ik moest blijven zitten. Opstaan zou een smak op de tegelvloer betekenen en laat ik daar nou net geen zin in hebben ;)
Na enige tijd klopte de verpleegster op de deur omdat het wel een beetje lang duurde. Was gewoon helemaal bij, maar kon gewoon niet opstaan om de deur te openen. Hierdoor ontstond enige paniek bij het verplegend personeel en met een schaar hebben ze de deur van het slot gehaald en mij van de wc afgesleurd. De ervaren kenauverpleegster vond het nodig om een beetje boos te doen tegen mij en ik moest daar wel om lachen. Ken mijn eigen lichaampje best wel een beetje en weet wat me te doen stond. Kan ze wel begrijpen hoor, want het is hun verantwoordelijkheid om een patient heelhuids in en uit het ziekenhuis te krijgen ;)
Ik zag er klaarblijkelijk niet uit (ja, kan nog erger dan normaal :p ), lijkwit en badend in het zweet.  Mijn polsen en voorhoofd werden met natte washandjes afgekoeld en nadat ik in bed lag, was ik enkele minuten later weer het stoere ventje. Heb me stiekem aangekleed en ben in de rolstoel gekropen welek Angèle voor me had geregeld. Na de verpleegsters bedankt te hebben wenste ik ze een goed weekend en zijn we naar de auto gegaan.
Vervolgens naar La Place in Laren om even een broodje te eten, boodschappen gedaan en toen naar huis toe. Voelde vrijwel geen pijn en hoefde ook geen pijnstillers te slikken.
Nu even een paar dagen heel rustig aan doen en voorzichtig met enkele oefeningen beginnen om de knie z.s.m. weer in conditie te krijgen, want...........over ca 7,5 maand moet ik de Cannibale fietsen ;)

Ik ga voor een snelle revalidatie, want moet nog het e.e.a. in mijn huisje opknappen voordat ik daar naar toe kan verhuizen en begin januari wil ik de bossen rond Hilversum weer onveilig maken op de mtb !

Wordt vervolgd..................................

donderdag 1 september 2011

Update na 7,5 weken......shame on me !!

Bijwerken blog……………..

Na enkele weken (maanden) blogstilte van mijn kant, heb ik nu toch maar wat tijd vrijgemaakt om mijn blog weer eens bij te werken. Mede ingegeven door het lezen van de leuke verhalen op de door mij gevolgde blogs, kan dan niet achterblijven.

Na onze geslaagde Mont Ventouxvakantie ben ik minder gaan fietsen om op deze wijze meer tijd vrij te kunnen maken voor de verbouwing, ook mede dankzij mijn fysieke ongemakken.
Wel even wennen om van 3 (soms 4) keer per week naar slechts 1 keer per week te gaan. Uiteraart krijg ik dan ontwenningsverschijnselen en dat uit zich in een aantal extra kilootjes. Niets bijzonder tot nu toe, ware het niet dat mijn conditie ook minder wordt, mijn knie minder beweging krijgt en mijn ruggetje iets beter kan herstellen. Tja, dan is het verevelend, dat de klachten niet verminderen, rust nemen helpt niet.

Wel heb ik nog de volgende ritten gefietst :

Maandagavond 27 juni lekker geknald met de mannen uit Loosdrecht :
http://connect.garmin.com/activity/96702981#.Tl9QqBKadRE.email

Woensdagavond  6 juli met de B-Groep :
Zondag 10 juli de Plassentocht van de club :  http://connect.garmin.com/activity/98145833

Woensdagavond 20 juli met een gemengde AB-Groep : http://connect.garmin.com/activity/100799692

Woensdagavond 27 juli beloofde een mooie fietsavond te worden. Wilde een rondje Almere fietsen en heel per ongeluk startten we tegen de wind in…..stomme fout ;)
Een aantal fietsmaten vonden dit wel fijn, snap ook niet waarom,. Is toch veel leuker om tegen de wind in te eindigen ? Word je tenminste lekker sterk van.
Het fietsen ging lekker en na enkele kilometers warm te hebben gefietst, kwamen we uit bij de Hollandsche Brug bij Naarden, welke ik op de macht naar boven wilde fietsen. Rustig aan beginnend voerde ik het tempo voorzichtig op naar ca 35 km/uur, keek om en zag dat er een gat van zo’n 20 meter was gevallen. Heb me terug laten zakken en ben vervolgens weer op kop gaan rijden. Achteraf geen goed plan, want schakelde niet terug. Hierdoor kwam er toch een te grote druk op mijn benen te staan en vlak voor de “top” voelde ik ineens een vervelende steek in mijn knieholte…….rechts ja…..voelde meteen dat het niet goed zat en ben gestopt. Heb even achterstevoren gebeden en enkele minuten gewacht totdat de pijn wat minder werd. Rustig aan zijn we naar beneden gefietst, waar de groep een paar kilometer verderop gestopt was. Heb het nog geprobeerd, maar na een kilometer heb ik het wijze besluit genomen door stoppen en terug te fietsen naar het clubhuis……met de enorme snelheid van ca 14 – 18 km/uur ! Drama, maar kon niet anders. Fietsseizoen zou nu wel over zijn :s
http://connect.garmin.com/activity/102342126#.Tl9RgEL3y4Q.email

Op zondag 14 augustus samen met Angèle een rondje op de stadsfiets gemaakt. Beide knietjes hielden zich goed, woensdagavond weer op de racefiets ;)

Na drie weken niet gefietst te hebben, heb ik op 17 augustus weer een poging gewaagd, omdat de pijn in beide knieën zo goed als over was. Normaliter start je na drie weken niets doen in een lagere groep, maar de C-Groep vind ik te groot en de D- en/of E-Groep gaat me iets te langzaam. Daarom gewoon eigenwijs weer voorrijder van de B-Groep ;)
Mooie van deze avond was dat de knieën zich uitstekend hielden, op enkele kleine steekjes na in de buurt van Maarssen. Maar deze steekjes fietste ik er gelukkig uit.
Nadeel van deze groep was het ongeorganiseerde…..er mag maximaal 35 km/uur gefietst worden, maar niemand hield zich er aan. Op de momenten dat ik het tempo probeerde te drukken naar de 35 km, werd ik weer ingehaald door d ejongens die opmerkingen over de te hoge snelheid hadden....mwah dan vind ik het best en laat ze hun gang maar gaan.

Nu is de blog wat betreft het fietsen weer volledig bijgewerkt. Doordat ik afgelopen twee weken bezig was met baancontroles voor de Dart Bond Midden Nederland was ik niet in de gelegenheid om woensdagavond op de fiets te stappen. En het weer was ook niet je van het, zodat ik e rgeen spijt van had ;)

In de volgende blog zal ik weer het e.e.a. over de verbouwing vertellen.


http://connect.garmin.com/activity/107267587#.Tl9R5UTVlpg.email
http://connect.garmin.com/activity/97346576#.Tl9RA8_fHMo.email
 

vrijdag 8 juli 2011

Team Rijlaarsdam verovert de Mont Ventoux

                        
Zo'n twee weken voor onze vakantie had ik een reactie op mijn blog gekregen van Paul de Jong, omdat hij met een aantal vrienden de Mont ventoux wilde beklimmen. Eerst "ff" de Alp d'Huez doen, daarna de Mont Ventoux. Aardige uitdagingen voor ze, aangezien het hoogste bultje in Noord-Holland waarschijnlijk het Kopje van Bloemendaal zal zijn ;)
Tijdens mailcontact werd mij gevraagd naar mijn ervaringen en naar tips. Uiteraart kan ik wel enkele tips over dit heuveltje geven, vind het hardstikke leuk om anderen ook met het MVV te besmetten, dus moest deze kans met wel beide handen grijpen. We (Paul, John en ik) hebben op Schiphol kennis gemaakt en even een half uurtje gesproken over de berg. Heel voorzichtig werd geopperd dat ik ze misschien wel zou kunnen begeleiden. Op zich heel leuk om te doen, maar wilde de tweede week ook mijn tweede en laatste meervoudige beklimming realiseren, maar een datum had ik toen nog niet. Ondertussen weten we hoe het is afgelopen, dus stond niets een hernieuwde kennismaking in de weg, want wij waren die week toevallig ook nog in Bédoin.

Donderdag  21 juni was het zover, Team Rijlaarsdam zou de Mont Ventoux op fietsen.
Ze stonden op zo'n twee uur rijden op de camping, dus betekende een vroegertje voor ze, want ik had ze geadviseerd om 's ochtends vroeg te vertrekken, als het nog niet te warm zou zijn.
Zo gezegd, zo gedaan en omstreeks 08:15 uur kwamen ze met z'n zessen in Bédoin aan. Na de kennismaking met Dick, Tjalling, Bas en Moniek heb ik een aantal foto's gemaakt, want dit hoort er natuurlijk bij.
Vanaf de start kon Bas zich niet inhouden en stoof er als een raket vandoor......op dat moment zag ik het somber voor hem in, maar wie weet zou ie ons verrassen. De anderen hadden mijn tip om rustig aan te beginnen goed in hun oren geknoopt en met gepaste tegenzin hielden Dick en Tjalling zich in.
Bij Saint Éstève aangekomen bleek Bas nog steeds een paar honderd met voor de anderen uit te fietsen.
Achteraf bleek hij zichzelf ook enorm verrast te hebben na zijn Alp'd Huezdébacle ( zie http://tourdevie2011.blogspot.com/).
De anderen volgden op gepaste afstand en tijdens het voorbijrijden adviseerde ik ze vanaf nu hun eigen tempo te fietsen.
  


 Dick en Tjalling :
 
Paul  : 
 
Moniek : 
 Bas :
 
 John :  
Al snel maakten Dick en Tjalling zich los van de rustig aan fietsende Paul, John en Moniek, met als gevolg drie Rijlaarsdamgroepjes. Op dat moment was ik bang, dat zij dermate sterk waren en een flink gat zouden slaan met de anderen, wat voor mij als begeleider logistiek lastig worden, gezien mijn begeleiding van de Dijkridders op 11-09-2011 en het grote krachtsverschil tussen de snelste en minder snelste Dijkridder, Harko in 1:35 en Wim in 2:29. Zie13-09-2011 op  http://kalereus.blogspot.com/ voor het hele verslag.
Gelukkig bleek het krachtverschil deze keer minder groot, want binnen 20 minuten stonden allen op de top.
                       
Na afloop zijn we naar ons appartement gereden, waar ze allen lekker konden douchen en schone kleren aantrekken. Als dank werd Angèle en mij een luch aangeboden. Hierop zijn wij naar Chez Phil gereden, waar we genoten hebben van een ovenheerlijke pizza en salade (Angèle).
Tijdens de lunch konden we gezellig napraten en sterke verhalen vertellen ;)
Leuk wa het onverwachte bezoek van Mr. Mont Ventoux (153 x opgefietst). Prachtig om zijn spraakwaterval aan te horen over zijn ervaringen op deze mytische berg.

Hierna afscheid van elkaar genomen en afgesproken elkaar na de vakantie weer te treffen om nog eens na te praten.

Via http://www.youtube.com/watch?v=fuVlM3eS4MA  vinden jullie nog een leuk filmpje van Paul.

21 juni 2011 : mislukte Cannibale na opgave.....wat een watje......

Aangezien mijn rug zich dankzij de sportbalsem behoorlijk goed hield en de knie ook weinig problemen gaf, besloten we alsnog een poging te wagen om de Cannibale (6x) ook nog binnen te slepen. De schaafwonden en de blauwe plekken welke ik opliep tijdens mijn stuiterpartijtje tijdens de Diable gaven ook geen enkele reden om niet te starten, voelde dus me sterk genoeg om ook deze loodzware prestatie te kunnen fietsen.
Na de Diable vooral veel gerust, slechts een klein rondje van zo'n 30 km met Angèle gefietst :

http://connect.garmin.com/activity/92619880

Maandagmorgen vroeg opgestaan om lekker moe aan de dag te kunnen beginnen en in de hoop 's avonds nog enkele uren te kunnen slapen. Dat vroeg opstaan ging moeizaam, dat in slaap vallen ?s avonds ook, wat heet, kon helemaal niet slapen ! Angèle gelukkig nog mss 2 uurtjes en dat was het....een goed begin is het halve werk, maar dit leek dus nergens op en het beloofde weer een zware dag te worden......

  
Dinsdag 21 juni 00:00 was het zover en in de eerste klokslag van de kerktoren van Bédoin vertrok ik naar de top. Was wel een beetje benauwd, maar in één ruk door naar de top gefietst, zelfs niet bij Chalet Reynard de gebruikelijke pauze gepakt, want zat te lekker in mijn ritme. Rug hield zich boven verwachting goed, maar door de valpartij tijdens de Diable bleek mijn heup erger beschadigd te zijn dan gedacht. Had het gevoel dat ik bij elke trap een knik in de heupkom voelde. Hoopte dat er uit te kunnen fietsen, maar helaas lukte dat niet. De pijn verbijtend kwam ik uiteindelijk probleemloos boven.
  

Afgedaald naar Malaucène en direct weer op de fietst gestapt en de tweede beklimming gestart. Het begin ging lekker, maar het steile 12% gedeelte deed pijn....moest zelfs zigzaggend over de weg om een beetje tempo te kunnen houden. Ik vertikte het om een rustpauze te pakken, want wilde me niet laten kisten door dat bergje. Uiteindelijk ook weer zonder te stoppen naar boven gefietst. Ondertussen begon de rug ook weer op te spelen, maar dat was ook de verwachting. Opnieuw afgedaald naar Malaucène. Daar een half uurtje de oogjes gesloten, want de te lange dag en te korte (nacht?)rust begonnen hun tol te eisen.
Na de pauze Angèle gedag gezegd. Ze zou bij het fietswisselpunt op me wachten.
Na de eerste paar kilometer begonnen de lichamelijke klachten pas echt, een onwillige heup, zeurende rugpijn en ook de rechterknie begon te steken. Na 11 kilometer moest ik noodgedwongen afstappen en met veel tegenzin deed ik dat. Heb een rustpauze ingelast, rek- en strekoefeningen gedaan, gegeten en gedronken en weer op de fiets gestapt. Ook nu weer kwam ik in de problemen bij het steile (12%) gedeelte. Alleen was de pijn dermate erg, dat ik weer van de fiets moest en erger nog, moest zelfs lopen. oor mijn gevoel heb ik 1,5 km gelopen, maar bleken (dankzij de gegevens van de Garmin) 'slechts' zo'n 600 meter te zijn.....
Bij Chalet Liotard aangekomen bleek Angèle me al op te wachten. Gaf al aan dat het moeizaam ging. Bij het fietswisselpunt aangekomen vertelde ik al dat het niet echt goed met me ging. Ik besloot nog de relatief gemakkelijke route door het bos naar Plaine des Hermitants door te fietsen en dan te besluiten om al dan niet te stoppen. Onderweg begon het lichaam dermate tegen te sputteren, dat het onverstandig zou zijn om door te gaan. Zou het niet opgeven als het de vijfde beklimming was geweest, maar zat nog niet eens op de helft.
Doorgaan zou onverantwoord zijn geweest en gefrusteerd besloot ik te stoppen. Enorm balen, want de benen waren nog steeds goed, mentaal niet geknakt, maar had gewoon teveel pijn om door te kunnen gaan...
Verder moet ik ook aantekenen dat bij wel een goed lichaam de Cannibale voor mij ook een uitputtingsslag zou betekenen, want het warme weer (32°) zou mij zeker ook parten gaan spelen.


 Eerste twee beklimmingen via de weg : http://connect.garmin.com/activity/93999868
Derde beklimming via de weg en bospad : http://connect.garmin.com/activity/93999839


Na mijn frustatie op het l'Observatoire botgevierd te hebben zijn we afgedaald naar Bédoin, omdat Dijkridder Jan-Willem de berg op zou fietsen. Onderweg zagen we zijn vrouw, zus en zwager en besloten hem een beetje aan te moedigen en foto's te maken. Ook heel leuk om te doen en het deed niet eens pijn  
Bij Chalet Reynard zijn we gestopt en hebben met z´n allen wat gedronken en JW is verder naar de top gefietst. Begon toen al bij mij te kriebelen om mee te fietsen, maar kon dat gevoel tot 1,5 km voor de top bedwingen. Ben toen op de fiets gestapt en heb hem het laatste stukje begeleid. Daarom sta ik bij de fotografen ook zo fris op de foto vergeleken met hem ;)
   

Op de top aangekomen beide fietsen achter op de auto gezet, want JW mag niet afdalen als ik er bij ben, vanwege zijn valpartij in september bij Le Sept Virages. Dankbaar nam hij mijn uitnodiging aan, zodat er alleen maar gelukkige mensen in de auto zaten ;)

Wel even apart om te melden, dat er een groepje Amerikanen op gewonen fietsen door een busje was afgezet. Ze wilden met de fiest naar benden afdalen......we hebben ze proberen te waarschuwen voor alle gevaren en hoop dat ze allemaal heelhuids beneden zijn geraakt. Hoe dom kunnen mensen zijn  !

woensdag 22 juni 2011

L' Ardechoise 2011, zie http://www.ardechoise.com/site/



Zaterdag 18 juni zijn we 's ochtends vertrokken naar Le Cheylard in de Ardêche (zo'n 170 km vanaf Bédoin) waar Rose en Natasje (dagtocht) de Ardechoise zouden fietsen. Ook GWC De Adelaar uit Hilversum was goed vertegenwoordigd met Jaap (dagtocht), Willem, Helene, hun zoon Hayo en een vriend (meerdaagse tocht) zouden deze tocht fietsen. We hadden gehoopt om ze ergens langs de kant van de weg aan te kunnen moedigen, maar dat is jammerlijk mislukt. Uiteindelijk besloten we maar naar Lalouvesc te rijden, de plaats langs de fietsroute waar Rose en Natasje hun hotel hadden geboekt.
Was gemakkelijker gezegd dan gedaan, want de eerste en laatste 50 kilometer van deze tocht is autovrij. We moesten daarom ook zo´n 80 km omrijden voordat we daar aankwamen. Erg mooi gebied, maar zijn wel heel veel bochten en zo.....

Bij het hotel aangekomen bleek Natasja er niet te zijn. We dachten dat ze al ergens op een terrasje zou zitten, maar ze was nog aan het fietsen. Op de blog van Rose http://rosevdh69.blogspot.com/ vind je voor meer info over deze mooie tocht. Wij zijn in ieder geval zeer enthousiast gemaakt door beide dames en nu we het met eigen ogen hebben gezien gaan we volgend jaar zeker een gedeelte van deze tocht fietsen !
                               
Erg grappig was dat Angèle door Helene herkend werd, zal mede aan het herkenbare Adelaarshirt wat ze aangetrokken had te danken zijn. Alle eerder genoemde personen zaten gezellig op het terras. Wij zijn aangeschoven en hebben ons uitstekend vermaakt. Toen zij veertrokken waren zijn wij weer voor het hotel gaan staan, waar de ene na de andere wielrenner voorbij kwam. Fantastisch om te zien hoe de ene zeer vermoeid en de ander weer heel fit passeerde. Uiteindelijk kwam Natasja ook moe aan en hebben we een tijdje gewacht totdat Rose ook zou arriveren. Helaas mislukte dit en zijn wij naar Bédoin teruggekeerd, moe, maar met een hele ervaring rijker.